സമൃദ്ധിയുടെയും ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും പ്രതീകമായ വിഷു മലയാളിക്ക് വെറും ഒരു ആഘോഷം മാത്രമല്ല, മണ്ണും മനസ്സും ഒരുപോലെ ഒരുങ്ങുന്ന പുണ്യദിനം കൂടിയാണ്. മേടം ഒന്നാം തീയതി സൂര്യൻ രാശിചക്രത്തിൽ മേടം രാശിയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന ‘മേടസംക്രാന്തി’യാണ് വിഷുവായി ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നത്. ലോകം മുഴുവൻ സമഭാവനയോടെ പുലരണമെന്ന സന്ദേശമാണ് ‘തുല്യമായത്’ എന്നർത്ഥം വരുന്ന ‘വിഷു’ എന്ന വാക്കിലൂടെ കൈമാറുന്നത്. ഈ ദിനം മുതൽ പകലും രാവും തുല്യമായി വരുന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം. പുതിയൊരു കൃഷിക്കാലത്തിന്റെ തുടക്കം കുറിക്കുന്ന ഈ ദിനം വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു വർഷത്തെ മുഴുവൻ ഐശ്വര്യത്തെയും നിർണ്ണയിക്കുന്നു എന്നാണ് മലയാളികളുടെ സങ്കല്പം.
വിഷുവിനെ സംബന്ധിച്ച് പ്രധാനമായും രണ്ട് ഐതിഹ്യങ്ങളാണ് പ്രചാരത്തിലുള്ളത്. ഒന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണൻ നരകാസുരനെ വധിച്ചതിന്റെ ആഹ്ലാദസൂചകമായി ഈ ദിനം ആഘോഷിക്കുന്നു എന്നതാണ്. മറ്റൊന്ന് രാവണന്റെ അഹങ്കാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. സൂര്യനെ നേരെ ഉദിക്കാൻ അനുവദിക്കാതിരുന്ന രാവണന്റെ അന്ത്യത്തിന് ശേഷം, സൂര്യൻ വീണ്ടും കിഴക്ക് ഉദിച്ചു തുടങ്ങിയതിന്റെ ഓർമ്മ പുതുക്കലാണ് വിഷുവെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് വിഷുക്കണിയിൽ സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ള കണിക്കൊന്നയ്ക്കും നിലവിളക്കിനും ഒപ്പം നടുവിൽ ഇരിക്കുന്ന കൃഷ്ണവിഗ്രഹത്തിന് ഇത്രയേറെ പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുന്നത്.
വിഷുവിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചടങ്ങ് ‘വിഷുക്കണി’ കാണലാണ്. വരാനിരിക്കുന്ന വർഷം മുഴുവൻ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഐശ്വര്യത്തിന്റെ പ്രതീകമായാണ് കണി ഒരുക്കുന്നത്. ഓട്ടുരുളിയിൽ അഷ്ടമംഗല്യവും, വാല്കണ്ണാടിയും, കണിക്കൊന്നയും, നറുപുഷ്പങ്ങളും, പുത്തൻ കോടിമുണ്ടും, ഗ്രന്ഥവും, സ്വർണ്ണവും നാണയങ്ങളും ഒരുക്കി നിലവിളക്കിന്റെ പ്രഭയിൽ കാണുന്ന ആ കാഴ്ച മനസ്സിന് പോസിറ്റീവ് ഊർജ്ജം നൽകുന്നു. തുടർന്ന് മുതിർന്നവർ നൽകുന്ന ‘വിഷുക്കൈനീട്ടം’ വരുംവർഷത്തെ സമ്പൽസമൃദ്ധിയുടെ തുടക്കമായി കരുതപ്പെടുന്നു. സദ്യയും പടക്കം പൊട്ടിക്കലും കണിക്കൊന്നയുടെ മഞ്ഞപ്പട്ടുടുത്ത പ്രകൃതിയും ചേർന്ന് വിഷുവിനെ ഓരോ മലയാളിയുടെയും ഹൃദയത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു ഉത്സവമാക്കി മാറ്റുന്നു.
